پيشينه کرج

کرج با قدمتی دیرینه و جمعیتی انبوه و پیشینه‌ای تاریخی تا رسیدن به کلانشهر کنونی راه پر پیچ و خمی را پیموده است. در ادامه خلاصه‌ای از این پیشینه را می‌خوانیم.
کرج در محدوده خیابان‌های کشاورز و مصباح، روستایی تابع بخش ساوجبلاغ از توابع حوزه 19 تهران بود و در این دوره مراکز اداری و تجاری آن گاهی تهران، گاهی برغان و گاهی کردان و گاهی هشتگرد بوده است.
سپس شهر کرج تابع شهرستان تهران شد و نمایندگی‌های ادارات مرکزی به رتق و فتق امور آن می پرداختند.اما این شهرستان با جهشی سریع از دوره‌ی روستایی و شهری گذشت و به دوره‌ی شهرستانی رسید و منطقه بسیار وسیعی را در بر گرفت:
اشتهارد و شهریار و طالقان و ساوجبلاغ و کوهپایه و بخش حومه‌ی تابع استان تهران که درسال 1357 به مدت کوتاهی تابع استان مرکزی(اراک) بود و مجدداً به استان تهران پیوست و سالها محدوده‌ی مرز شهرستانهای قزوین و ساوه و تهران و ضلع جنوب غربی استان مازندران همه قلمرو کرج به حساب می‌آمد.
پس از انقلاب اسلامی، با گسترش سریع و افزایش جمعیت و پیدایش قطب‌های جاذبه‌ای، کرج به چندین شهرستان و منطقه تقسیم شد که اینک هر کدام از بخش‌های پیشین به یک شهرستان و بسیاری از روستاهای اقماری آن خود به شهر و شهرک‌هایی تبدیل شده‌اند.
محدوده‌ای که امروز کرج بزرگ (شهر کرج) نامیده میشود، در گذشته شامل محلات و روستاهایی تابع حوزه‌ی کن و شهرستان شمیران و ساوجبلاغ و شهریار بوده است و کلاک، سرجو، حصار، وسیه، باغ پیر، بیلقان، حسین‌آباد بیلقان، علی‌آباد پرگیرک، تپه‌ی مراد‌آب، بیدستان، صحرای ویان، جوادآباد، نهر رستم، دره‌ی دروا، حسن‌آباد، حاجی‌آباد، صوفی‌آباد، ورگرد، دلمبر، حیدرآباد، میان‌جاده، شنبه‌دژ، نو زمین، نهر میرزا آغاسی، بغ‌اسپان، سیاهکلان، کسین، کارخانه‌ی قند، حسین‌آباد مهرشهر، جو مردآباد، سرحد آباد، آسیا برجی، سرآسیاب، ده کرج، حسین‌آباد راه‌آهن و شهر صنعتی و اطراف امامزاده طاهر و امامزاده حسن و باغ فلاحت و مناطق دیگری که درسالهای اخیر در محدوده‌ی شهر کرج قرار گرفته را در بر می‌گرفته است.
پس از سرشماری سال 75 و دوره‌ی جدید ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی و ضرورت‌های عدیده، به نظر می رسد که کرج تا رسیدن به مرحله‌ی استانی مهم فاصله‌ای نداشته باشد.
  

  
 
 
  کليه حقوق اين سايت متعلق به استانداری تهران ميباشد.